|
محمد(ص)پیامبر اخلاق * در ميان جمع، بشّاش و گشاده رو و در تنهايي، سيمايي محزون و متفكّر داشت. * هرگز به روي كسي خيره نگاه نمي كرد و بيشتر اوقات چشمهايش را به زمين مي دوخت. * اغلب دو زانو مينشست و پاي خود را جلوي هيچ كس دراز نمي كرد. * در سلام كردن به همه، حتّي بردگان و كودكان، پيشدستي مي كرد و هر گاه به مجلسي وارد مي شد نزديكترين جاي را اختيار مي نمود. * اجازه نمي داد كسي جلوي پايش بايستد و يا جا برايش خالي كند. * سخن همنشين خود را قطع نمي كرد و با او طوري رفتار مي كرد كه تصوّر مي شد هيچ كس نزد رسول خدا از او گرامي تر نيست. * بيش ا ز حدِّ لزوم سخن نميگفت، آرام و شمرده سخن ميگفت و هيچ گاه زبانش را به دشنام و ناسزا آلوده نمي ساخت. * در حيا و شرمِ حضور، بي مانند بود. * هر گاه از رفتار كسي آزرده مي گشت ناراحتي در سيمايش نمايان مي شد، ولي كلمه گِله و اعتراض بر زبان نمي آورد. * از بيماران عيادت مي نمود و در تشييع جنازه حضور مي يافت. * جز در مقام داد خواهي، اجازه نمي داد كسي در حضور او عليه ديگري سخن بگويد و يا به كسي دشنام بدهد و يا بدگويي نمايد. منبع:امین
+ نوشته شده در ساعت   توسط یاران
|
|
|